20 sierpnia 2026

5g. Maciej Kot

Oto podpisy Macieja Kota, dobrze znanego polskiego skoczka narciarskiego. W przeszłości był on ważnym i pewnym punktem polskiej kadry w skokach narciarskich, obecnie mierzy się z ustabilizowaniem swojej dyspozycji - dobre występy przeplata gorszymi. W sezonie 2025/2026 startował w PŚ częściej niż w sześciu poprzednich sezonach - zdobył 87 punktów, zajmując 39. miejsce w klasyfikacji generalnej. W trwającym Letnim Grand Prix 2026 w czterech występach wywalczył 64 punkty i zajmuje 16. pozycję. 

 


  AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2025): 49/78

 

17 sierpnia 2026

4f. Simon Ammann

Oto kolejne podpisy Simona Ammanna, szwajcarskiego skoczka narciarskiego. Wszyscy z pewnością wiedzą, iż jest czterokrotnym indywidualnym mistrzem olimpijskim - tytuły te zdobył w latach 2002 i 2010. Pomimo upływających lat, 45-latek wciąż startuje w Pucharze Świata. Sezon 2025/2026 zakończył na 46. miejscu z dorobkiem 41 punktów. W trakcie Letniego Grand Prix w Wiśle zajął 32. i 26. miejsce. 


 
 


 AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2026): 5/87

 

15 sierpnia 2026

3d. Thomas Morgenstern

Oto podpisy Thomasa Morgensterna, austriackiego skoczka narciarskiego. Choć swoją piękną i bogatą karierę zakończył w 2014 roku, dalej jest obecny w świecie skoków narciarskich. Bierze m. in. w zawodach Skoków w Punkt, organizowanych przez swojego sponsora, który towarzyszył mu przez całą karierę - Red Bulla. Występuje tam w roli trenera - koordynatora jednej z drużyn.  



 

13 sierpnia 2026

2o. Kamil Stoch

Dziś na blogu podpisy Kamila Stocha. Wybitny polski skoczek w marcu 2026 oddał swój ostatni skok. Moment ten był wzruszający i zapadający w pamięć dla wszystkich, którzy śledzili jego piękną karierę. W Pucharze Świata startował przez 22 lata - od 2004 roku. Trzykrotnie został Mistrzem Olimpijskim, dwukrotnie Mistrzem Świata. Dwa razy wygrał klasyfikację generalną, trzykrotnie Turniej Czterech Skoczni, dwa razy najlepszy był w Raw Air. Na podium stawał 80 razy, wygrywając przy tym 39 konkursów. Choć ostatnie sezony do najlepszych nie należały, dalej startował w zawodach, licząc na dobre występy i nie poddając się. W swoim ostatnim sezonie 2025/2026 zdobył 186 punktów i zajął 31. miejsce. 








10 sierpnia 2026

1j. Piotr Żyła

Po długiej serii autografów od nowych zawodników, czas na kilkanaście podpis od dobrze znanych sportowców. Oto 6 podpisów Piotra Żyła, skoczka narciarskiego którego z pewnością rozpoznaje każdy czytelnik tego bloga. Niestety, ostatni czas pod względem sportowym nie jest najlepszy dla utytułowanego Pietera. Sezon 2025/2026 to 33. miejsce na koniec sezonu i 162 punkty. Wystąpił w pierwszym konkursie tegorocznego Letniego Grand Prix w Wiśle, w którym zajął 36. miejsce.  



 AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2025): 47/78

 AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2026): 2/87
 

5 sierpnia 2026

LGP Wisła 2026 - relacja

Dopiero co emocjonowaliśmy się zakończeniem sezonu 2025/2026 w Planicy - Kamil Stoch zakończył swoją przepiękną karierę sportową, a Domen Prevc odebrał w pełni zasłużoną Kryształową Kulę. Nim się nie obejrzeliśmy, nastało lato, a wraz z nim - kolejna edycja letnich skoków na igelicie. Od wielu lat beskidzka Wisła jest gospodarzem tego cyklu - w 2026 roku gościła ona zawody otwierające. 

Do Wisły z początkiem sierpnia 2026 nie przyjechała czołówka sezonu 2025/2026 - wśród najwyżej sklasyfikowanych zawodników sezonu 2025/2026 do Wisły przyjechali Naoki Nakamura, Kristoffer Eriksen Sundal, Valentin Foubert i Gregor Deschwanden, a z kobiet - Abigail Strate, Eirin Maria Kvandal i Nika Vodan. Na sobotę i niedzielę zaplanowano po 2 konkursy indywidualne (mężczyzn i kobiet). 

01.08.2026 (sobota)  

Sobota na skoczni im. Adama Małysza rozpoczęła się od treningów oraz konkursu pań. Ponieważ nie oglądałem tych zawodów na miejscu, ograniczę się do przytoczenia podium: Ema Klinec, Sijle Opseth i Josephine Pagnier oraz podania miejsca Polek: Anna Twardosz zajęła 11. miejsce, a powracająca po przerwie Kamila Karpiel była ostatnia wśród sklasyfikowanych zawodniczek - 35. 

W tym odwiedziłem nowo otwarte Beskidzkie Centrum Narciarstwo im. Adama Małysza. Obiekt ten w centrum Wisły zastąpił znaną Galerię Adama Małysza, w której byłem za pierwszym razem w Wiśle - w 2017 roku. Przeniesiono tam wszystkie trofea Orła z Wisły, a także uzupełniono zbiory o trofea innych beskidzkich skoczków, jak Paweł Wąsek czy Piotr Żyła. Dodatkowo, dodano liczne pozycje interaktywne - gry zręcznościowe, imitacje skoku oraz pozycji dojazdowej. Wszystko to w nowoczesnym i przestronnym budynku nieopodal centralnego punktu Wisły, czyli placu Hoffa. 















Wszystkie te trofea (w szczególności Adama Małysza) prezentują się niezwykle okazale. Cena biletu normalnego to 50 zł. Z pewnością, jest to miejsce warte odwiedzenia przez każdego fana skoków narciarskich. 

Po południu, o 17:30 do startu przystąpili panowie. Co ciekawe, nie zaplanowano kwalifikacji, zatem do I serii przystąpiło 60 zawodników. Przez cały dzień świeciło słońce, a upał był niemiłosierny. Droga na skocznię była niemałym wyzwaniem, zwłaszcza że miałem do pokonania ponad 5 km w jedną stronę. Zawody rozpoczęły się minutą ciszy, która upamiętniła niedawno zmarłych Grzegorza Miętusa (4 lipca 2026) - skoczka narciarskiego oraz Kariego Pätäriego (27 lipca 2026) - fińskiego trenera skoków narciarskich. Tuż po rozpoczęciu zawodów słońce zaszło za chmurami, a oglądanie zawodów stało się o wiele przyjemniejsze. 

 

W I serii odległości nie były rewelacyjne - by znaleźć się w czołówce, wystarczyło nieznanie przekroczyć punkt K. Wyjątkiem okazał się tu Naoki Nakamura, który oddał zdecydowanie najlepszy skok - 129 metrów. W rundzie finałowej potwierdził, że jest w świetnej dyspozycji - ponownie skoczył najdalej, tym razem na 135 metr. W II serii widzowie mogli oglądać znacznie więcej dalekich skoków. Podium uzupełnili Marco Wörgötter i Gregor Deschwanden. Szóste miejsce zajmował Kristoffer Eriksen Sundal, jednak po zakończeniu zawodów został zdyskwalifikowany. Na uwagę zasługuje również świetny występ Kazacha Daniła Wasiljewa, który uplasował się tuż za podium - na 4. miejscu. 






 

Polacy, którzy szeroką ławą startowali, prezentowali zróżnicowany poziom (choć raczej niższy niż wyższy). Kacper Tomasiak zajął 7. miejsce, Dawid Kubacki - 10., Maciej Kot - 16., Klemens Joniak - 21., Paweł Wąsek - 27., Aleksander Zniszczoł - 30., Kamil Waszek - 31., Piotr Żyła - 36., Jakub Wolny - 43. i Łukasz Łukaszczyk - 55. Mimo braku znanych nazwisk, II seria stała na wysokim poziomie, a skoków za punkt K było znacznie więcej. 

02.08.2026 (niedziela) 

W niedzielę zawody rozpoczęły się wcześniej - już o 14:45. Temperatura była niższa niż w sobotę, przez co oglądanie było o wiele bardziej komfortowe. 

 



 

W niedzielę, w przeciwieństwie do soboty odbyły się kwalifikacje, które wygrał Valentin Foubert, a Polacy nie mogli już wystawić kwoty narodowej. Prawdziwą sensacją tego dnia był występ Kamila Waszka - Polak po świetnym skoku na odległość 137 metrów zajmował 3. miejsce po I serii. W II serii zaprezentował się również bardzo dobrze (128 metrów) i zajmował 6. miejsce, jednak po zakończeniu konkursu został zdyskwalifikowany. Tuż po skoku Waszka w II serii, polscy skoczkowie zebrali się wokół niego, by pogratulować mu dobrego (przynajmniej na tamten moment) występu.


 

W niedzielę ponownie najlepszy był Naoki Nakamura, natomiast pozostałe dwa miejsca to duże niespodzianki. Drugie miejsce zajął Kaimar Vagul z Estonii, a trzecie - Rok Oblak ze Słowenii. Dla obu tych młodych skoczków były to pierwsze podia w letnim cyklu skoków narciarskich. 

 


Kacper Tomasiak był 10., Maciej Kot - 18., Paweł Wąsek 23., Dawid Kubacki - 29., a Klemens Joniak - 31.  

Podsumowanie 

Wyjazd do Wisły zaliczam do udanych, zwłaszcza pod kątem kolekcjonerskim. Zebrałem 88 podpisów, w tym wielu nowych zawodników. Pod względem sportowym, Polacy skakali nierówno (poza Kacprem Tomasiakiem). Biorąc pod uwagę brak najsilniejszych zawodników, przynajmniej jedno miejsce na podium było w zasięgu. Tymczasem Piotr Żyła nie zdobył żadnego punktu w sobotę, a Dawid Kubacki i Maciej Kot zdobyli tych punktów po 28. Niedzielny występ dał nadzieję, że być może Kamil Waszek będzie w stanie powalczyć o dobre lokaty czy to w kolejnych letnich występach, czy to już zimą. Otwartą kwestią pozostaje, czy letnim dominatorem pozostanie Naoki Nakamura.  

26 lipca 2026

666. Anders Bardal

Oto podpis Andersa Bardala, norweskiego skoczka narciarskiego. Należy on do grona najwybitniejszych norweskich skoczków narciarskich XXI wieku. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 roku, jednak przez pierwsze sezony lepsze wyniki osiągał głównie w Pucharze Kontynentalnym, który wygrał dwukrotnie – w latach 2005 i 2006. Przełom nastąpił w sezonie 2006/2007, gdy po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a także wywalczył srebrny medal drużynowy podczas mistrzostw świata w Sapporo. Rok później odniósł premierowe zwycięstwo w zawodach PŚ w Zakopanem.

Największy sukces w karierze osiągnął w sezonie 2011/2012, zdobywając Kryształową Kulę za triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.  Rok później został mistrzem świata na skoczni normalnej w Val di Fiemme, a jego dorobek medalowy uzupełniły cztery srebrne medale mistrzostw świata zdobyte w konkursach drużynowych oraz dwa medale mistrzostw świata w lotach.

Bardal z powodzeniem reprezentował Norwegię również na igrzyskach olimpijskich. W Vancouver w 2010 roku zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym, a cztery lata później w Soczi wywalczył brąz indywidualnie na skoczni normalnej. 

Choć nigdy nie wygrał Turnieju Czterech Skoczni, kilkukrotnie stawał na podium zawodów zaliczanych do tej prestiżowej imprezy, osiągając najlepszy wynik w postaci drugiego miejsca w konkursach w Bischofshofen i Oberstdorfie. W całej karierze 34 razy stawał na indywidualnym podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc 7 zwycięstw, co potwierdziło jego przynależność do ścisłej światowej czołówki przez wiele sezonów. W marcu 2015 roku zakończył sportową karierę, tłumacząc swoją decyzję utratą motywacji oraz chęcią poświęcenia większej ilości czasu rodzinie.

Podpis Andersa Bardala był bardzo przeze mnie poszukiwany - był to ostatni brakujący autograf zdobywcy Kryształowej Kuli w XXI wieku. Na szczęście, kolekcja została uzupełniona.  

Po tym wpisie nastąpi przerwa na blogu (czas na urlop!), a kolejnym postem będzie relacja z Letniego Grand Prix w Wiśle 2026. 

23 lipca 2026

665. Michael Uhrmann

Dziś na blogu - podpis Michaela Uhrmanna, niemieckiego skoczka narciarskiego. Michael Uhrmann zadebiutował w Pucharze Świata pod koniec 1994 roku, a już jako junior należał do największych talentów niemieckich skoków. W latach 1995–1996 dwukrotnie zdobył drużynowe mistrzostwo świata juniorów, a w 1996 roku wywalczył również złoty medal indywidualny. Największe sukcesy odnosił w zawodach drużynowych – został mistrzem olimpijskim w Salt Lake City (2002) oraz wicemistrzem olimpijskim w Vancouver (2010). W dorobku ma także złoty, srebrny i dwa brązowe medale mistrzostw świata oraz brąz mistrzostw świata w lotach. Indywidualnie wygrał dwa konkursy Pucharu Świata – w Zakopanem w 2004 roku i Oberstdorfie w 2007 roku. Najlepszy sezon w klasyfikacji generalnej PŚ zaliczył w rozgrywkach 2005/2006, kończąc je na ósmym miejscu. W 2007 roku poważna kontuzja stopy wykluczyła go z mistrzostw świata w Sapporo. Karierę zakończył w 2011 roku, wcześniej ustanawiając rekord skoczni w Klingenthal (146,5 m). Po zakończeniu startów został trenerem w Niemieckim Związku Narciarskim oraz pracował jako ekspert i publicysta skoków narciarskich. 


 

19 lipca 2026

664. Anders Jacobsen

Oto podpisy Andersa Jacobsena, norweskiego skoczka narciarskiego. W PŚ zadebiutował w sezonie 2005/2006, jednak wówczas nie przebrnął kwalifikacji w domowych konkursach. Kolejny sezon - 2006/2007 to rewelacyjna wówczas forma młodego Norwega. Z pewnością ci, którzy śledzili skoki narciarskie pamiętają pasjonującą walkę Jacobsena z Małyszem o Kryształową Kulę - ku uciesze polskich kibiców, to Polak okazał się lepszy w ostatecznej klasyfikacji. Niemniej, to Jacobsen zajął 2. miejsce, a także wygrał Turniej Czterech Skoczni 2006/2007. Na MŚ w Sapporo zdobył srebro w konkursie drużynowym. W kolejnym sezonie 2007/2008 spisywał się również bardzo dobrze: zdobył brąz w MŚ w Lotach w 2008 w konkursie drużynowym oraz zajął 6. miejsce w klasyfikacji generalnej. Do sezonu 2010/2011 regularnie startował w PŚ, osiągając dobre rezultaty. Wywalczył m. in. medale w Libercu 2009, Planicy 2010 oraz Oslo 2011. W maju 2011 zawiesił swoją karierę zawodniczą na czas nieokreślony, jako przyczynę podając brak motywacji. W lutym 2012 powrócił do czynnego skakania. Sezon 2012/2013 to brąz na MŚ w Val di Fiemme i 5. miejsce na koniec sezonu. W kolejny odsłonach skakał wyraźnie słabiej, niemniej w Falun w 2015 wespół z drużyną zdobył złoty medal na MŚ. W kwietniu 2015 ogłosił zakończenie kariery.  



 

16 lipca 2026

663. David Zauner

Oto autograf Davida Zaunera, austriackiego skoczka narciarskiego i kombinatora norweskiego. Swoją karierę sportowca rozpoczął od dwuboju klasycznego. W sezonie 2002/2003 zadebiutował w Pucharze Świata w kombinacji norweskiej podczas zawodów w Oslo. W obydwu konkursach zajął 34. miejsce. Swoje pierwsze punkty w Pucharze Świata zdobył prawie dwa lata później w sezonie 2004/2005 w Oberhofie. Uplasował się wtedy na 29. miejscu. W sezonie 2007/2008 w zawodach w Libercu Zauner po raz pierwszy w swojej karierze uplasował się w pierwszej dziesiątce (10. miejsce). Sezon 2007/2008 zakończył na 18. miejscu w klasyfikacji generalnej. Sezon 2008/2009 ukończył na 48. miejscu. 

W Pucharze Świata w skokach narciarskich zadebiutował 16 stycznia 2010 w Sapporo, gdzie zajął 9. miejsce. Od razu na dobre zagościł w czołowej "10" pucharowych zawodów. Zdobył 403 punkty i zajął 13. miejsce na koniec sezonu. W listopadzie 2010 doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go z rywalizacji w sezonie 2010/2011. Powrócił w sezonie 2011/2012 - zdobył 216 punktów i zajął 23. miejsce na koniec sezonu. W grudniu 2012 ponownie doznał kontuzji. Po jej wyleczeniu nie zdołał powrócić do rywalizacji w PŚ. Po zakończeniu sezonu 2014/2015 zdecydował o zakończeniu kariery sportowej. 


12 lipca 2026

662. Martin Höllwarth

Oto podpis Martina Höllwartha, austriackiego skoczka narciarskiego. W Pucharze Świata obecny był przez 17 sezonów - od 1991/1992 do 2007/2008. Już w pierwszym swoim sezonie wygrał pucharowy konkurs, a także zdobył 3 medale Igrzysk Olimpijskich w Albertville w 1992: srebro na skoczni dużej, srebro na skoczni normalnej oraz srebro w konkursie drużynowym. Drugi sezon Austriaka - 1992/1993 był również udany (także odniósł zwycięstwo w zawodach PŚ), po czym nastąpił dwuletni kryzys. Do dobrej dyspozycji powrócił w sezonie 1995/1996 - regularnie punktował, a w PŚ zajmował miejsca w drugiej dziesiątce na koniec sezonu. Zdobył również brązowy medal Igrzysk w Nagano w 1998 w konkursie drużynowym. Wraz z początkiem XXI wieku, jego kariera ponownie przyśpieszyła. Coraz częściej wygrywał zawody, a na koniec sezonu plasował się w czołowej "10". Najwyżej został sklasyfikowany na 5. miejscu - w sezonach 2003/2004 i 2004/2005. Potem jego forma spadła - punktował coraz rzadziej, a po zakończeniu sezonu 2007/2008 zakończył karierę. 

Łącznie w karierze 29 razy stał na podium pucharowych zawodów, wygrywając 8 konkursów. Czterokrotnie stał na podium klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni: 1991/1992 (2. miejsce), 2001/2002 (3. miejsce), 2003/2004 (2. miejsce) i 2004/2005 (2. miejsce). Zdobył również 6 medali MŚ: 5 w drużynie oraz jeden indywidualny: brązowy medal w Lahti 2001 na skoczni normalnej.  


 

8 lipca 2026

661. Jaka Hvala

Dziś na blogu - podpis Jaki Hvali, słoweńskiego skoczka narciarskiego. W PŚ zadebiutował w sezonie 2011/2012. W pierwszym sezonie zdobył 66 punktów, co było zapowiedzią sukcesów, które nadeszły w kolejnej pucharowej odsłonie. Sezon 2012/2013 to szczyt formy Słoweńca - regularnie punktował, a nawet wygrał zawody PŚ w Klingenthal. Zdobył wówczas 480 punktów i zajął 16. miejsce na koniec sezonu. Zdobył również dwa złote medale (za konkurs indywidualny i drużynowy) na MŚ Juniorów w Libercu w styczniu 2013. Kolejne sezony nie były już tak udane, a Hvala częściej startował w Pucharze Kontynentalnym - sezon 2014/2015 zakończył na 5., a 2016/2017 - na 9. miejscu pucharowego zaplecza. Niemniej, z czasem jego forma spadała coraz bardziej, a w sierpniu 2020 zakończył karierę.  


 

5 lipca 2026

660. Piotr Fijas

Dziś na blogu przedstawiam podpis Piotra Fijasa, polskiego skoczka narciarskiego. Swoją karierę skoczka rozpoczął w latach 70. ubiegłego wieku. Zimą 1978/1979 (wówczas jeszcze nie funkcjonował Puchar Świata) wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 10. miejsce. Natomiast na MŚ w Lotach w Planicy w marcu 1979 zdobył brązowy medal. W pierwszym sezonie PŚ - 1979/1980 zdobył 73 punkty (obowiązywała wówczas inna punktacja niż obecnie), wygrywając 2 konkursy oraz raz zajmując 3. miejsce. Pozwoliło to na zajęcie 16. miejsca na koniec sezonu. W Turnieju Czterech Skoczni 1979/1980 zajął 8. miejsce. W kolejnych sezon spisywał się również bardzo dobrze: w sezonach 1983/1984, 1984/1985 i 1985/1986 zajmował kolejno 17., 14. i 15. miejsce na koniec sezonu. Łącznie w karierze 10 razy stał na podium zawodów PŚ: 3 razy wygrał, raz był drugi i 6 razy trzeci. Dodatkowo, w 1987 ustanowił rekord świata w długości lotu: w Planicy skoczył 194 metry. Rekord ten utrzymał się aż do 1994 roku i jest to najdalszy skok oddany stylem klasycznym, w którym narty prowadzone są równolegle. We wrześniu 1989 doznał poważnej kontuzji, która uniemożliwiła dalszą karierę, a w styczniu 1990 w Zakopanem nastąpiło oficjalne zakończenie kariery Piotra Fijasa.  


 

2 lipca 2026

659. Matjaž Pungertar

Nowy miesiąc, nowy kwartał, a nawet kolejne już półrocze - z tymi kalendarzowymi zmianami rozpoczynam publikację autografów, które (po raz pierwszy od 13 lat) kupiłem, przejmując zdobycze od innego kolekcjonera. Już wkrótce pojawi się dużo nowych autografów na wymianę. 

Oto podpis Matjaža Pungertara, słoweńskiego skoczka narciarskiego. 30 stycznia 2011 w Willingen zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 45. miejsce. Latem 2012 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce Letniego Grand Prix. 9 grudnia 2012 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 24. miejsce na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie. Regularnie startował w tym cyklu przez cały sezon 2012/2013, w większości występów nie zdobywając punktów. Najwyżej indywidualnie sklasyfikowany został na 15. pozycji w Klingenthal. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując 24. miejsce na skoczni normalnej. W połowie grudnia 2014 osiągnął najlepsze w karierze rezultaty w Pucharze Świata: 14 grudnia w drugim konkursie w Niżnym Tagile zajął 6. pozycję, lokaty w pierwszej dziesiątce zajął również 13 grudnia na tej samej skoczni i 21 grudnia w Engelbergu. Cały sezon 2014/2015 Pucharu Świata zakończył na 25. pozycji w klasyfikacji generalnej z 205 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015, zajmując 37. miejsce na skoczni dużej.

W kolejnych sezonach Pungertar miał problemy z bólami pleców oraz stopy i osiągał gorsze wyniki na arenie międzynarodowej. Jego ostatni występ na zawodach organizowanych przez FIS miał miejsce w lipcu 2017 w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Kranju. W styczniu 2018 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej ze względów prywatnych i zdrowotnych.

 


 

27 czerwca 2026

658. Erin Jackson

Oto podpis Erin Jackson, amerykańskiej łyżwiarki szybkiej i wrotkarki szybkiej. Jest pierwszą czarnoskórą kobietą, która wywalczyła indywidualnie złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich oraz pierwszą Afroamerykanką w olimpijskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych w łyżwiarstwie szybkim. Ów medal zdobyła w 2022 roku w Pekinie na dystansie 500 metrów. Wystąpiła również na igrzyskach olimpijskich w 2026 w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo, gdzie zajęła 5. miejsce w biegu na 500 m i 6. miejsce w biegu na 1000 m.


 

24 czerwca 2026

657. Chung Jae-won

Dziś na blogu debiutuje nowa nacja: Korea Południowa. Oto podpis Chunga Jae-won, panczenisty z tego kraju. Na Igrzyskach Olimpijskich zdobył 2 medale: srebro w Pjongczang w biegu drużynowym oraz również srebro 4 lata później w Pekinie w biegu masowym. Startował również w tegorocznych Igrzyskach w Mediolanie i Cortinie, jednak nie zdobył tam medalu (w biegu masowym był 5., a w biegu na 1500 metrów zajął 11. pozycję).  


 

19 czerwca 2026

656. Marc Girardelli

Dziś na blogu przedstawiam podpisy Marca Girardellego, austriackiego narciarza alpejskiego, reprezentującego również Luksemburg. Wygrywał zawody Pucharu Świata we wszystkich pięciu konkurencjach: biegu zjazdowym, supergigancie, slalomie, slalomie gigancie oraz kombinacji. Jest jednym z najbardziej wszechstronnych i utytułowanych zawodników w historii dyscypliny. Pięciokrotnie zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim: były to sezony 1984/1985, 1985/1986, 1988/1989, 1990/1991 i 1992/1993. Zdobył również 11 medali Mistrzostw Świata w latach 1985-1996. Na Igrzyskach w Albertville w 1992 zdobył 2 srebrne medale: w supergigancie i slalomie gigancie. W karierze 100-krotnie stanął na podium: 46 razy wygrał, 28 razy był drugi i 26 razy trzeci.  



 

14 czerwca 2026

655. Ethan Cepuran

Oto podpis Ethana Cepurana, amerykańskiego łyżwiarza szybkiego. Ma na koncie dwa medale Igrzysk Olimpijskich: brąz z Pekinu w biegu drużynowym oraz srebro z Cortiny, również w zawodach zespołowych. Prócz tego, na MŚ na dystansach w Hamarze w ubiegłym roku zdobył złoty medal, ponownie w wyścigu drużynowym.