666. Anders Bardal

Oto podpis Andersa Bardala, norweskiego skoczka narciarskiego. Należy on do grona najwybitniejszych norweskich skoczków narciarskich XXI wieku. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 roku, jednak przez pierwsze sezony lepsze wyniki osiągał głównie w Pucharze Kontynentalnym, który wygrał dwukrotnie – w latach 2005 i 2006. Przełom nastąpił w sezonie 2006/2007, gdy po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a także wywalczył srebrny medal drużynowy podczas mistrzostw świata w Sapporo. Rok później odniósł premierowe zwycięstwo w zawodach PŚ w Zakopanem.

Największy sukces w karierze osiągnął w sezonie 2011/2012, zdobywając Kryształową Kulę za triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.  Rok później został mistrzem świata na skoczni normalnej w Val di Fiemme, a jego dorobek medalowy uzupełniły cztery srebrne medale mistrzostw świata zdobyte w konkursach drużynowych oraz dwa medale mistrzostw świata w lotach.

Bardal z powodzeniem reprezentował Norwegię również na igrzyskach olimpijskich. W Vancouver w 2010 roku zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym, a cztery lata później w Soczi wywalczył brąz indywidualnie na skoczni normalnej. 

Choć nigdy nie wygrał Turnieju Czterech Skoczni, kilkukrotnie stawał na podium zawodów zaliczanych do tej prestiżowej imprezy, osiągając najlepszy wynik w postaci drugiego miejsca w konkursach w Bischofshofen i Oberstdorfie. W całej karierze 34 razy stawał na indywidualnym podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc 7 zwycięstw, co potwierdziło jego przynależność do ścisłej światowej czołówki przez wiele sezonów. W marcu 2015 roku zakończył sportową karierę, tłumacząc swoją decyzję utratą motywacji oraz chęcią poświęcenia większej ilości czasu rodzinie.

Podpis Andersa Bardala był bardzo przeze mnie poszukiwany - był to ostatni brakujący autograf zdobywcy Kryształowej Kuli w XXI wieku. Na szczęście, kolekcja została uzupełniona.  

Po tym wpisie nastąpi przerwa na blogu (czas na urlop!), a kolejnym postem będzie relacja z Letniego Grand Prix w Wiśle 2026. 

665. Michael Uhrmann

Dziś na blogu - podpis Michaela Uhrmanna, niemieckiego skoczka narciarskiego. Michael Uhrmann zadebiutował w Pucharze Świata pod koniec 1994 roku, a już jako junior należał do największych talentów niemieckich skoków. W latach 1995–1996 dwukrotnie zdobył drużynowe mistrzostwo świata juniorów, a w 1996 roku wywalczył również złoty medal indywidualny. Największe sukcesy odnosił w zawodach drużynowych – został mistrzem olimpijskim w Salt Lake City (2002) oraz wicemistrzem olimpijskim w Vancouver (2010). W dorobku ma także złoty, srebrny i dwa brązowe medale mistrzostw świata oraz brąz mistrzostw świata w lotach. Indywidualnie wygrał dwa konkursy Pucharu Świata – w Zakopanem w 2004 roku i Oberstdorfie w 2007 roku. Najlepszy sezon w klasyfikacji generalnej PŚ zaliczył w rozgrywkach 2005/2006, kończąc je na ósmym miejscu. W 2007 roku poważna kontuzja stopy wykluczyła go z mistrzostw świata w Sapporo. Karierę zakończył w 2011 roku, wcześniej ustanawiając rekord skoczni w Klingenthal (146,5 m). Po zakończeniu startów został trenerem w Niemieckim Związku Narciarskim oraz pracował jako ekspert i publicysta skoków narciarskich. 

 

664. Anders Jacobsen

Oto podpisy Andersa Jacobsena, norweskiego skoczka narciarskiego. W PŚ zadebiutował w sezonie 2005/2006, jednak wówczas nie przebrnął kwalifikacji w domowych konkursach. Kolejny sezon - 2006/2007 to rewelacyjna wówczas forma młodego Norwega. Z pewnością ci, którzy śledzili skoki narciarskie pamiętają pasjonującą walkę Jacobsena z Małyszem o Kryształową Kulę - ku uciesze polskich kibiców, to Polak okazał się lepszy w ostatecznej klasyfikacji. Niemniej, to Jacobsen zajął 2. miejsce, a także wygrał Turniej Czterech Skoczni 2006/2007. Na MŚ w Sapporo zdobył srebro w konkursie drużynowym. W kolejnym sezonie 2007/2008 spisywał się również bardzo dobrze: zdobył brąz w MŚ w Lotach w 2008 w konkursie drużynowym oraz zajął 6. miejsce w klasyfikacji generalnej. Do sezonu 2010/2011 regularnie startował w PŚ, osiągając dobre rezultaty. Wywalczył m. in. medale w Libercu 2009, Planicy 2010 oraz Oslo 2011. W maju 2011 zawiesił swoją karierę zawodniczą na czas nieokreślony, jako przyczynę podając brak motywacji. W lutym 2012 powrócił do czynnego skakania. Sezon 2012/2013 to brąz na MŚ w Val di Fiemme i 5. miejsce na koniec sezonu. W kolejny odsłonach skakał wyraźnie słabiej, niemniej w Falun w 2015 wespół z drużyną zdobył złoty medal na MŚ. W kwietniu 2015 ogłosił zakończenie kariery.  

 

663. David Zauner

Oto autograf Davida Zaunera, austriackiego skoczka narciarskiego i kombinatora norweskiego. Swoją karierę sportowca rozpoczął od dwuboju klasycznego. W sezonie 2002/2003 zadebiutował w Pucharze Świata w kombinacji norweskiej podczas zawodów w Oslo. W obydwu konkursach zajął 34. miejsce. Swoje pierwsze punkty w Pucharze Świata zdobył prawie dwa lata później w sezonie 2004/2005 w Oberhofie. Uplasował się wtedy na 29. miejscu. W sezonie 2007/2008 w zawodach w Libercu Zauner po raz pierwszy w swojej karierze uplasował się w pierwszej dziesiątce (10. miejsce). Sezon 2007/2008 zakończył na 18. miejscu w klasyfikacji generalnej. Sezon 2008/2009 ukończył na 48. miejscu. 

W Pucharze Świata w skokach narciarskich zadebiutował 16 stycznia 2010 w Sapporo, gdzie zajął 9. miejsce. Od razu na dobre zagościł w czołowej "10" pucharowych zawodów. Zdobył 403 punkty i zajął 13. miejsce na koniec sezonu. W listopadzie 2010 doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go z rywalizacji w sezonie 2010/2011. Powrócił w sezonie 2011/2012 - zdobył 216 punktów i zajął 23. miejsce na koniec sezonu. W grudniu 2012 ponownie doznał kontuzji. Po jej wyleczeniu nie zdołał powrócić do rywalizacji w PŚ. Po zakończeniu sezonu 2014/2015 zdecydował o zakończeniu kariery sportowej. 

662. Martin Höllwarth

Oto podpis Martina Höllwartha, austriackiego skoczka narciarskiego. W Pucharze Świata obecny był przez 17 sezonów - od 1991/1992 do 2007/2008. Już w pierwszym swoim sezonie wygrał pucharowy konkurs, a także zdobył 3 medale Igrzysk Olimpijskich w Albertville w 1992: srebro na skoczni dużej, srebro na skoczni normalnej oraz srebro w konkursie drużynowym. Drugi sezon Austriaka - 1992/1993 był również udany (także odniósł zwycięstwo w zawodach PŚ), po czym nastąpił dwuletni kryzys. Do dobrej dyspozycji powrócił w sezonie 1995/1996 - regularnie punktował, a w PŚ zajmował miejsca w drugiej dziesiątce na koniec sezonu. Zdobył również brązowy medal Igrzysk w Nagano w 1998 w konkursie drużynowym. Wraz z początkiem XXI wieku, jego kariera ponownie przyśpieszyła. Coraz częściej wygrywał zawody, a na koniec sezonu plasował się w czołowej "10". Najwyżej został sklasyfikowany na 5. miejscu - w sezonach 2003/2004 i 2004/2005. Potem jego forma spadła - punktował coraz rzadziej, a po zakończeniu sezonu 2007/2008 zakończył karierę. 

Łącznie w karierze 29 razy stał na podium pucharowych zawodów, wygrywając 8 konkursów. Czterokrotnie stał na podium klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni: 1991/1992 (2. miejsce), 2001/2002 (3. miejsce), 2003/2004 (2. miejsce) i 2004/2005 (2. miejsce). Zdobył również 6 medali MŚ: 5 w drużynie oraz jeden indywidualny: brązowy medal w Lahti 2001 na skoczni normalnej.  

 

661. Jaka Hvala

Dziś na blogu - podpis Jaki Hvali, słoweńskiego skoczka narciarskiego. W PŚ zadebiutował w sezonie 2011/2012. W pierwszym sezonie zdobył 66 punktów, co było zapowiedzią sukcesów, które nadeszły w kolejnej pucharowej odsłonie. Sezon 2012/2013 to szczyt formy Słoweńca - regularnie punktował, a nawet wygrał zawody PŚ w Klingenthal. Zdobył wówczas 480 punktów i zajął 16. miejsce na koniec sezonu. Zdobył również dwa złote medale (za konkurs indywidualny i drużynowy) na MŚ Juniorów w Libercu w styczniu 2013. Kolejne sezony nie były już tak udane, a Hvala częściej startował w Pucharze Kontynentalnym - sezon 2014/2015 zakończył na 5., a 2016/2017 - na 9. miejscu pucharowego zaplecza. Niemniej, z czasem jego forma spadała coraz bardziej, a w sierpniu 2020 zakończył karierę.  

 

660. Piotr Fijas

Dziś na blogu przedstawiam podpis Piotra Fijasa, polskiego skoczka narciarskiego. Swoją karierę skoczka rozpoczął w latach 70. ubiegłego wieku. Zimą 1978/1979 (wówczas jeszcze nie funkcjonował Puchar Świata) wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 10. miejsce. Natomiast na MŚ w Lotach w Planicy w marcu 1979 zdobył brązowy medal. W pierwszym sezonie PŚ - 1979/1980 zdobył 73 punkty (obowiązywała wówczas inna punktacja niż obecnie), wygrywając 2 konkursy oraz raz zajmując 3. miejsce. Pozwoliło to na zajęcie 16. miejsca na koniec sezonu. W Turnieju Czterech Skoczni 1979/1980 zajął 8. miejsce. W kolejnych sezon spisywał się również bardzo dobrze: w sezonach 1983/1984, 1984/1985 i 1985/1986 zajmował kolejno 17., 14. i 15. miejsce na koniec sezonu. Łącznie w karierze 10 razy stał na podium zawodów PŚ: 3 razy wygrał, raz był drugi i 6 razy trzeci. Dodatkowo, w 1987 ustanowił rekord świata w długości lotu: w Planicy skoczył 194 metry. Rekord ten utrzymał się aż do 1994 roku i jest to najdalszy skok oddany stylem klasycznym, w którym narty prowadzone są równolegle. We wrześniu 1989 doznał poważnej kontuzji, która uniemożliwiła dalszą karierę, a w styczniu 1990 w Zakopanem nastąpiło oficjalne zakończenie kariery Piotra Fijasa.  

 

659. Matjaž Pungertar

Nowy miesiąc, nowy kwartał, a nawet kolejne już półrocze - z tymi kalendarzowymi zmianami rozpoczynam publikację autografów, które (po raz pierwszy od 13 lat) kupiłem, przejmując zdobycze od innego kolekcjonera. Już wkrótce pojawi się dużo nowych autografów na wymianę. 

Oto podpis Matjaža Pungertara, słoweńskiego skoczka narciarskiego. 30 stycznia 2011 w Willingen zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 45. miejsce. Latem 2012 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce Letniego Grand Prix. 9 grudnia 2012 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 24. miejsce na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie. Regularnie startował w tym cyklu przez cały sezon 2012/2013, w większości występów nie zdobywając punktów. Najwyżej indywidualnie sklasyfikowany został na 15. pozycji w Klingenthal. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, zajmując 24. miejsce na skoczni normalnej. W połowie grudnia 2014 osiągnął najlepsze w karierze rezultaty w Pucharze Świata: 14 grudnia w drugim konkursie w Niżnym Tagile zajął 6. pozycję, lokaty w pierwszej dziesiątce zajął również 13 grudnia na tej samej skoczni i 21 grudnia w Engelbergu. Cały sezon 2014/2015 Pucharu Świata zakończył na 25. pozycji w klasyfikacji generalnej z 205 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015, zajmując 37. miejsce na skoczni dużej.

W kolejnych sezonach Pungertar miał problemy z bólami pleców oraz stopy i osiągał gorsze wyniki na arenie międzynarodowej. Jego ostatni występ na zawodach organizowanych przez FIS miał miejsce w lipcu 2017 w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Kranju. W styczniu 2018 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej ze względów prywatnych i zdrowotnych.