46b. Krzysztof Miętus

 Oto podpis Krzysztofa Miętusa, polskiego skoczka narciarskiego. Zadebiutował w reprezentacji Polski w 2006 roku, a dwa lata później po raz pierwszy wystąpił w Pucharze Świata. W 2008 roku zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw świata juniorów, a w 2010 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie dwukrotnie zajął 36. miejsce. Najlepszy sezon w jego karierze przypadł na lata 2012/2013 – zdobył 103 punkty PŚ, zajął 11. miejsce w Klingenthal oraz dwukrotnie stanął na podium konkursów drużynowych. W 2017 roku zdobył także brąz Uniwersjady. Karierę zakończył w kwietniu 2018 roku. Nie rozstał się jednak ze skokami – został drugim trenerem w klubie Eve-nement Zakopane, gdzie zajmował się szkoleniem młodych zawodników.

 

    AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2025): 53/78

43e. Jacqueline Seifriedsberger

Oto kolejne podpisy Jacqueline Seifriedsberger, austriackiej skoczkini narciarskiej. To jedna z najbardziej doświadczonych austriackich skoczkiń narciarskich. W Pucharze Świata zadebiutowała w 2011 roku, a najlepszy sezon zaliczyła w 2012/2013, kończąc klasyfikację generalną na 4. miejscu i zdobywając brązowy medal mistrzostw świata w Predazzo. W kolejnych latach jej karierę komplikowały kontuzje kolan. Od sezonu 2022/2023 ponownie należała do czołówki – zdobyła srebro MŚ w Planicy, a latem 2023 roku wywalczyła dwa złote medale Igrzysk Europejskich w Krakowie (zawody rozgrywane w Zakopanem). Sezon 2023/2024 zakończyła na 5. miejscu w PŚ, odnosząc zwycięstwo w Willingen. W sezonie 2024/2025 ponownie była piąta, wygrała konkurs w Zao i zdobyła dwa medale MŚ w Trondheim. We wrześniu 2025 roku, w wieku 34 lat, ogłosiła zakończenie kariery.

42a. Anette Sagen

Kolejny powrót na bloga po 12 latach - oto podpis Anette Sagen, norweskiej skoczkini narciarskiej. Anette Sagen należała do czołowych skoczkiń narciarskich pierwszej dekady XXI wieku. W 2003 roku zaczęła odnosić międzynarodowe sukcesy, a w latach 2004–2009 aż pięciokrotnie z rzędu triumfowała w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego. W 2004 roku ustanowiła w Vikersund kobiecy rekord Norwegii, skacząc 174,5 m. W 2009 roku zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w Libercu – w pierwszym w historii konkursie MŚ kobiet. Po utworzeniu Pucharu Świata zadebiutowała w nim w 2011 roku, a w styczniu 2013 odniosła jedyne zwycięstwo, w Schonach. Łącznie wygrała 46 konkursów Pucharu Kontynentalnego. Karierę zakończyła w 2015 roku. Sagen była również jedną z najważniejszych orędowniczek rozwoju kobiecych skoków i dopuszczenia kobiet do lotów narciarskich.

41f. Gregor Schlierenzauer

Oto podpis Gregora Schlierenzauera, austriackiego skoczka narciarskiego. To wybitny przedstawiciel tej dyscypliny - ma na koncie 53 pucharowe zwycięstwa, najwięcej spośród wszystkich zawodników. Prócz tego 20 razy zajął drugie i 15 razy trzecie miejsce, co łącznie daje 88 podiów. Po wybitnych latach 2006 - 2014, z czasem przyszło pogorszenie dyspozycji. Startował sporadycznie, a z czasem nawet pucharowe punkty należały do rzadkości. 21 września 2021 poinformował o zakończeniu kariery sportowej.

 

 

39c. Łukasz Kruczek

Oto podpis Łukasza Kruczka, polskiego skoczka i trenera skoków narciarskich. Choć jako skoczek nie zaprezentował wybitnych osiągnięć, to pod jego wodzą polscy skoczkowie w ubiegłej dekadzie odnosili liczne sukcesy, które do dziś są pamiętane przez kibiców - w szczególności Kamil Stoch w latach 2013 i 2014, ale także cała kadra. Obecnie nadal pozostaje w sztabie szkoleniowym polskiej reprezentacji.  

   AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2025): 52/78

36c. Tom Hilde

Dziś na blogu - podpis Toma Hilde, norweskiego skoczka narciarskiego. Gdy publikowałem jego autografy wcześniej był jeszcze aktywnym zawodnikiem, jednak po sezonie 2017/2018 zakończył swoją karierę. Obecnie odpowiada za przygotowanie norweskich kombinatorów w zakresie skoków narciarskich. 

 

 

33g. Stefan Hula

Oto podpisy Stefana Huli, polskiego skoczka narciarskiego i trenera. Swoją długą i bogatą karierę zakończył w sezonie 2022/2023. Następnie, został trenerem i obecnie jest asystentem trenera reprezentacji Polski kobiet w skokach narciarskich (funkcję głównego trenera pełni obecnie Marcin Bachleda). 

 

  AUTOGRAFY ZDOBYTE W WIŚLE (lato 2026): 7/87

26e. Sven Hannawald

Oto podpisy Svena Hannawalda, niemieckiego skoczka narciarskiego. Znany z pasjonującej walki z Adamem Małyszem, a także wygrania 50. Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2001/2002, poprzez wygranie wszystkich konkursów. Obecnie, w sezonie zimowym regularnie komentuje i analizuje konkursy skoków narciarskich dla niemieckiej telewizji ARD.  Prowadzi firmę doradczą ze specjalizacją w zakresie zdrowia psychicznego, profilaktyki wypalenia zawodowego oraz zarządzania presją w miejscu pracy.  Występuje jako mówca (m.in. w ramach sieci Sport Speaker), dzieląc się własnymi doświadczeniami ze sportu zawodowego, sukcesów i walki z kryzysem psychicznym. 

 

 

25i. Peter Prevc

W niedzielny wieczór na blog trafia podpis Petera Prevca, słoweńskiego skoczka narciarskiego. Jego autografy już wielokrotnie gościły na moim blogu, więc przedstawię jego występy w dwóch ostatnich sezonach: W sezonie 2022/23 Peter Prevc nie nawiązał już do najlepszych lat kariery. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 25. miejsce, a na podium indywidualnych zawodów nie stanął ani razu. Znacznie lepszy okazał się jego ostatni sezon 2023/24. Prevc pięciokrotnie znalazł się na podium Pucharu Świata, w tym wygrał konkurs lotów w Planicy, a w klasyfikacji generalnej zajął 5. miejsce z wynikiem 1071 punktów. Zdobył także drużynowe mistrzostwo świata w lotach. Karierę zakończył 24 marca 2024 roku w Planicy.

 

23a. Agnieszka Cyl

Oto kolejny powrót po długich 14 latach na bloga - podpis Agnieszki Cyl, polskiej biathlonistki, a obecnie działaczki sportowej. Była jedną z czołowych polskich biathlonistek przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI wieku. W 2005 roku zdobyła srebrny medal mistrzostw Europy juniorek w sztafecie. W 2008 zadebiutowała w mistrzostwach świata, a rok później w Pjongczang zajęła 20. miejsce w biegu indywidualnym oraz szóste w sztafecie. Największy sukces olimpijski odniosła w Vancouver w 2010 roku, gdzie była siódma w biegu indywidualnym na 15 km. W 2011 roku podczas mistrzostw świata w Chanty-Mansyjsku zajęła 13. miejsce w sprincie i dziewiąte w biegu masowym. Jej najlepszym sezonem w Pucharze Świata był 2010/2011, który ukończyła na 21. miejscu klasyfikacji generalnej. W 2010 roku zdobyła także dwa medale letnich mistrzostw świata: złoto w biegu pościgowym i srebro w sprincie. Karierę zakończyła w 2013 roku. 

W sezonie 2021/2022 była asystentką trenera reprezentacji Polski w biathlonie, Adama Kołodziejczyka. W latach 2023-2026 pełniła funkcję Dyrektora Sportowego Polskiego Związku Biathlonu. Od czerwca 2026 roku została prezesem federacji. W wyborach mierzyła się z olimpijczykiem Tomaszem Sikorą.

 

 

21d. Monika Hojnisz-Staręga

Dziś na blogu - podpis Moniki Hojnisz-Staręgi, polskiej biathlonistki. Po sezonie 2021/2022 Monika Hojnisz-Staręga zdecydowała się zawiesić sportową karierę. Po kilkunastu latach rywalizacji na najwyższym poziomie potrzebowała odpoczynku od zawodowego sportu, a przerwa miała również związek z życiem rodzinnym. W kwietniu 2024 roku wraz z mężem, biegaczem narciarskim Maciejem Staręgą, doczekała się narodzin córki. Początkowo nie było wiadomo, czy jeszcze wróci do biathlonu, jednak latem 2024 roku ogłosiła wznowienie kariery i rozpoczęła przygotowania do kolejnego sezonu.

Do rywalizacji powróciła pod koniec grudnia 2024 roku podczas mistrzostw Polski, gdzie zajęła 11. miejsce w sprincie i 3. w biegu masowym. W styczniu 2025 roku wystartowała ponownie w zawodach międzynarodowych. W sprincie Pucharu IBU w Arber zajęła 28. miejsce, zdobywając punkty.

W sezonie 2025/2026 Hojnisz-Staręga zaczęła osiągać coraz lepsze wyniki w Pucharze IBU. Dwukrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce – była ósma w sprincie oraz dziesiąta w biegu masowym. Dobre występy zaowocowały powrotem do Pucharu Świata. W grudniu 2025 roku wystąpiła w Hochfilzen, gdzie w sprincie zajęła 61. miejsce.

 

 

16n. Dawid Kubacki

Oto podpisy znanego wszystkim czytelnikom Dawida Kubackiego. Niestety, sezon 2025/2026 był nieudany w wykonaniu popularnego Mustafa - w większości startów w PŚ nie zdobył punktów. W najlepszej trzydziestce zawodów cyklu znalazł się ośmiokrotnie, a najwyżej sklasyfikowany był 18 stycznia 2026 w Sapporo, na 15. pozycji. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 35. lokatę indywidualnie i 8. w drużynie. Startował też w Pucharze Kontynentalnym 2025/2026, w którym dwukrotnie stanął na podium, w obu przypadkach zajmując 3. miejsce. 

 

 

15c. Jan Ziobro

 Przedstawiam podpis Jana Ziobry, polskiego skoczka narciarskiego. Zadebiutował w Pucharze Świata w 2011 roku, a pierwsze punkty zdobył w styczniu 2013 w Zakopanem. Przełomowy okazał się jednak sezon 2013/14. 21 grudnia 2013 roku sensacyjnie zwyciężył w konkursie Pucharu Świata w Engelbergu, ustanawiając przy okazji rekord skoczni wynikiem 141 metrów. Dzień później ponownie stanął na podium, zajmując trzecie miejsce. Był to jego najlepszy sezon w karierze – w klasyfikacji generalnej PŚ uplasował się na 25. pozycji. Wystąpił również na igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie zajął 13. miejsce na skoczni normalnej, 15. na dużej i czwarte w konkursie drużynowym.

W kolejnych latach jego kariera zaczęła jednak wyraźnie wyhamowywać. Ziobro został przesunięty do kadry B, co było dla niego źródłem niezadowolenia. W styczniu 2018 roku ogłosił zawieszenie kariery, zarzucając trenerom i działaczom PZN niesprawiedliwe traktowanie oraz celowe pomijanie przy powołaniach. Po jego publicznych wypowiedziach PZN skreślił go z kadry B. Ziobro nie powrócił już do zawodowego skakania.

13b. Sarah Hendrickson

Przedstawiam podpis Sary Hendrickson, amerykańskiej skoczkini narciarskiej. Jest jedną z najbardziej utytułowanych amerykańskich skoczkiń narciarskich. W zawodach międzynarodowych zadebiutowała w 2008 roku, a w 2010 zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorek w Hinterzarten. Dwa lata później w Erzurum wywalczyła srebro.

Przełom nastąpił w sezonie 2011/2012, gdy Hendrickson zadebiutowała w historycznej pierwszej edycji Pucharu Świata kobiet. W inauguracyjnym konkursie w Lillehammer od razu odniosła zwycięstwo. W dalszej części sezonu regularnie stawała na podium, a dzięki kolejnym triumfom zapewniła sobie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata – została pierwszą w historii zdobywczynią Kryształowej Kuli w kobiecych skokach.

W 2013 roku osiągnęła największy sukces w karierze, zdobywając w Val di Fiemme złoty medal mistrzostw świata. Sezon zakończyła na drugim miejscu w klasyfikacji PŚ. Jej karierę mocno skomplikowały jednak kontuzje. W 2013 roku zerwała więzadła w kolanie, a w 2015 ponownie doznała urazu, przez który straciła cały kolejny sezon. Mimo powrotu do rywalizacji wystąpiła jeszcze na igrzyskach w Pjongczang w 2018 roku. Po kolejnych problemach zdrowotnych i przerwach w startach 26 marca 2021 roku ogłosiła zakończenie kariery. 

 

11g. Andreas Kofler

Po 7-letniej przerwie na bloga powraca podpis Andreasa Koflera, austriackiego skoczka narciarskiego. O jego licznych sukcesach pisałem w kilku poprzednich postach. Jego ostatni sezon to 2016/2017, w którym zdobył 307 punktów. W 2017 poinformował o chorobie autoimmunologicznej, z powodu której nie startował w zimowym sezonie 2017/2018. Wystartował jeszcze w kwalifikacjach do konkursów w austriackiej części Turnieju Czterech Skoczni, jednak nie przebrnął przez nie.  6 maja 2019 ogłosił zakończenie kariery sportowej.