Oto podpis Armanda Marchanta, belgijskiego narciarza alpejskiego. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 11 grudnia 2016 roku w Val d’Isère, zajmując 18. miejsce w slalomie. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanął 22 listopada 2025 roku w Gurgl, kończąc rywalizację w slalomie na drugiej pozycji. Wystartował na Igrzyskach w Pekinie i Cortinie/Mediolanie w slalomie - w 2022 roku był 22., a w tym roku zajął bardzo dobre, 5. miejsce.
Oto podpis Andrei Cassinellego, włoskiego łyżwiarza szybkiego, specjalizującego się w short tracku. Trzykrotnie zdobył medale olimpijskie: srebro w Pekinie w sztafecie mieszanej, brąz również w Pekinie w sztafecie oraz ponownie brąz w sztafecie, tym razem na tegorocznych Igrzyskach w Cortinie i Mediolanie. Jest również trzykrotnym medalistą Mistrzostw Świata (3 medale w zawodach drużynowych w latach 2023 i 2024) oraz czterokrotnym medalistą Mistrzostw Europy.
Oto podpisy Julii Mühlbacher, austriackiej skoczkini narciarskiej. Wielokrotnie w karierze zdobywała medale MŚ Juniorek - w latach 2020-2024 zdobyła ich 6, zarówno w konkursach drużynowych, jak i indywidualnych. W Mistrzostwach Świata zdobyła dwa medale - dwa srebra w konkursach drużynowych w Planicy w 2023 i w Trondheim w 2025. Ostatni sezon to równa dyspozycja i regularnie punktowane, co się przełożyło na 594 punkty na koniec sezonu i 14. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na Igrzyskach w Mediolanie/Cortinie w zawodach indywidualnych dwukrotnie zajęła 22. miejsce, natomiast w konkursie drużyn mieszanych Austria zajęła 5. miejsce.
Przedstawiam podpisy Heinza Kuttina, austriackiego skoczka narciarskiego i trenera. W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1987/1988. Trzykrotnie zdobył medale Igrzysk Olimpijskich: srebro w konkursie drużynowym w Albertville w 1992, brąz na skoczni dużej na tej samej imprezie oraz brąz w drużynie 2 lata później w Lillehammer. Na MŚ medale zdobywał w Lahti w 1989 (brąz na skoczni normalnej), Predazzo 1991 (złoto na skoczni normalnej i w konkursie drużynowym) i w Falun 1993 (brąz w konkursie drużynowym). W Pucharze Świata najwyższe miejsca zajmował w sezonie 1989/1990 (8. miejsce) i 1990/1991 (7. miejsce). 13 razy stał na podium pucharowych zawodów, z czego wygrał 2 konkursy.
Następnie rozpoczął karierę trenerską. W latach 2004-2006 był głównym trenerem reprezentacji Polski w skokach narciarskich. W latach 2014-2018 trenował pierwszą austriacką kadrę. W maju 2024 ogłoszono, że został głównym trenerem reprezentacji Niemiec kobiet w skokach.
Dziś na blogu prezentuję podpis Thomasa Tumlera, szwajcarskiego narciarza dowolnego. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 10 marca 2012 roku w Kranjskiej Gorze, zajmując 26. miejsce w gigancie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 2 grudnia 2018 roku w Beaver Creek, zajmując trzecie miejsce w gigancie.
W 2018 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Pjongczang, gdzie w supergigancie zajął 26. miejsce. Był też między innymi osiemnasty w gigancie na mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel w 2023 roku. Podczas mistrzostw świata w Saalbach w 2025 roku zdobył srebrny medal w rywalizacji drużynowej. Na tej samej imprezie był też drugi w gigancie. Na Igrzyskach w Cortinie zajął 4. miejsce w slalomie gigancie. Sezon 2025/2026 zakończył na 58. miejscu z dorobkiem 125 punktów.
Dziś na blogu kolejny nietypowy post, kolejny bez autografu. Niemniej, ostatnia zdobycz jest warta pokazania na blogu. Zazwyczaj nie zbieram plastronów - preferuję autografy na kartach lub zdjęciach. Długi czas miałem dwa plastrony w swojej kolekcji - od Juliane Seyfarth i Alenki Čebašek. Niedawno zdobyłem plastron tegorocznych Igrzysk Olimpijskich. Piktogram w lewym górnym rogu wskazuje, iż był on wykorzystywany w zawodach kombinacji norweskiej. Plastron jest bez podpisu i prawdopodobnie był plastronem zapasowym. W mojej ocenie - jego wygląd jest po prostu zachwycający.
